Αφιερώματα

Αφιερώματα

-εξώφυλλο.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

ΜΑΥΡΟΓΕΝΙΔΗΣΈνας από τους σπουδαιότερους αμυντικούς του Άρη κατά την δεκαετία του ενενήντα ήταν ο Μαυρογενίδης Δημήτρης. Γεννήθηκε το 1976 και ήρθε στον Άρη το 1994 από την ερασιτεχνική ομάδα του Αγίου Γεωργίου Νέας Κρήνης. Σχεδόν αμέσως χρίστηκε βασικός και έπαιξε στον Άρη για τρεις σεζόν κατά τις οποίες έθελξε με την απόδοση του. Γρήγορος, τεχνίτης, παθιασμένος και αξιόπιστος, αποτέλεσε μια σημαντική μονάδα στο δεξί άκρο της άμυνας, με πάρα πολύ μεγάλη προσφορά και στην επίθεση, αφού συνολικά πέτυχε δεκαπέντε γκολ σε εκατόν τέσσερις συμμετοχές σε επίσημους αγώνες της ομάδας. Το 1996 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου έκανε μια αρκετά επιτυχημένη καριέρα, παίζοντας παράλληλα και στην Εθνική ομάδα σε είκοσι τέσσερα παιχνίδια.

 Επικοινώνησα τηλεφωνικά με τον Δημήτρη, που ευχαρίστως απάντησε σε μερικές από τις ερωτήσεις μου.

ΥΡ: Όταν πρωτοέπαιξες σε ντέρμπι στο Χαριλάου εναντίον του Ολυμπιακού τι ένοιωσες;

ΜΔ: Το αίσθημα ήταν κοινό σε όλα τα ντέρμπυ. Με αντιπάλους την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, το κίνητρο ήταν μεγαλύτερο. Η ομάδα μας το 1994 ήταν νεανική και όλα τα παιδιά είχαν φιλοδοξίες. Η πρώτη μου σεζόν, το 1994-95, ήταν η χρονιά που ο Άρης έπαιξε μετά από χρόνια στην Ευρώπη. Η ομάδα με τον Φοιρό είχε δείξει ένα υπολογίσιμο σύνολο που έπαιζε δυνατά σε κάθε ματς και κυρίως στα ντέρμπυ. Ο Ολυμπιακός στα χρόνια που ήμουν στον Άρη δεν ήταν ο αήττητος πρωταθλητής, όπως είναι σήμερα. Τότε έπαιρναν πρωτάθλημα και η ΑΕΚ και ο ΠΑΟ. Παρόλα αυτά ήταν πάντα ένας δυνατός αντίπαλος που σου έδινε ευχαρίστηση όταν τον κέρδιζες, μπροστά στον κόσμο σου. Τα ματς αυτά τα περιμέναμε πως και πως, με ενδιαφέρον και με αγωνία!

ΥΡ: Η θέση σου μέσα στο γήπεδο ήταν αμυντικός. Πως εξηγείς το γεγονός πως σκόραρες συχνά;

Ο Φοιρός, ο Γιαραμπίνσκι, ο Διαμαντόπουλος και ο Ρότσα, όλοι γενικά οι προπονητές μου, μου έδιναν ελεύθερο ρόλο. Έτσι είχα όλη την ελευθερία κινήσεων να προωθούμαι και να σκοράρω! Αργότερα, στον Ολυμπιακό, υπήρχαν «καλούπια», τα οποία περιόριζαν τον χώρο στον οποίο κινιόμουν. Πάντως γενικά είχα ευχέρεια στο σκοράρισμα.

ΥΡ: Πως ήταν η κατάσταση στην ομάδα εκείνα τα χρόνια;

ΜΔ: Η πρώτη χρονιά ήταν άψογη. Υπήρχε άριστο κλίμα, διοικητική σταθερότητα, χρήμα και πολύ κέφι και διάθεση στους παίκτες. Από το 1995 και μετά το κλίμα αντιστράφηκε και άρχισαν να δημιουργούνται μαύρα «σύννεφα». Έφυγε ο Φοιρός, η ομάδα άρχισε να μαστίζεται από διοικητική αστάθεια και οικονομικά προβλήματα. Φυσικά όλα αυτά επηρεάζουν και το ρόστερ. Την τελευταία χρονιά μου όλα αυτά τα προβλήματα συσσωρεύτηκαν και μαζί με τεράστια λάθη που έγιναν, οδήγησαν την ομάδα στον υποβιβασμό. Δεν είχα πιστέψει σε καμία περίπτωση πως θα υποβιβαζόμασταν, αλλά δυστυχώς τα γεγονότα με διέψευσαν.

   ΜΑΥΡΟΓΕΝΙΔΗΣ-1995-Β ΜΑΥΡΟΓΕΝΙΔΗΣ-2          ΥΡ: Λεφτά έβγαλες από τον Άρη;

ΜΔ: Όχι, σχεδόν τίποτα. Είχα έρθει στα δεκαοκτώ μου από ερασιτεχνική ομάδα. Τα μόνα μου έσοδα ήταν ένας μηνιαίος μισθός, γύρω στα 150 σημερινά ευρώ. Ωστόσο δεν με πείραζε αυτό. Η ανταμοιβή μου ήταν η ικανοποίηση που ένοιωθα γιατί έπαιζα στον Άρη.

ΥΡ: Μίλησε μας για την μεταγραφή σου. Τα χρήματα που πήρε ο Άρης βελτίωσαν την κατάσταση του;

ΜΔ: Ο κύριος Γράντας ήθελε να με δώσει για να καλύψω οικονομικά τα χρέη της ΠΑΕ, κυρίως προς τις τράπεζες για την κατασκευή του προπονητικού κέντρου στο Ρύσιο. Ο κόσμος ήθελε να μείνω και αντιδρούσε. Υπήρχαν κάποιες προτάσεις από το εξωτερικό και από τον Παναθηναϊκό, αλλά η καλύτερη ήταν αυτή του Ολυμπιακού. Τελικά η μεταγραφή πραγματοποιήθηκε και με τα λεφτά που έλαβε ο Άρης, περίπου 1.000.000 σημερινά ευρώ, βγήκε από την πολύ δύσκολη οικονομική του κατάσταση.

ΥΡ: Αφού μας είπες πως είναι να παίζεις στο Χαριλάου εναντίον του Ολυμπιακού, τώρα πες μας πως είναι να παίζεις στο Χαριλάου, εναντίον του Άρη.

ΜΔ: Στην αρχή ήταν πάρα πολύ περίεργο. Μου πήρε αρκετή ώρα μέχρι να προσαρμοστώ. Το πρόβλημα μου ήταν κυρίως με τον κόσμο, γιατί είχα καλή σχέση με την κερκίδα και γενικά ήμουν αγαπητός. Αισθανόμουν άβολα που είχα αντίπαλο τον λαό που τόσο με αγάπησε και τον αγάπησα κι εγώ. Φυσικά όταν είσαι επαγγελματίας, οι συναισθηματισμοί δεν χωράνε. Μετά από λίγο το ξεπέρασα.

ΜΑΥΡΟΓΕΝΙΔΗΣ-1995ΥΡ: Σαν παίκτης αντίπαλης ομάδας που παίζει στην ατμόσφαιρα του γεμάτου Χαριλάου, τι έχεις να δηλώσεις; Ο κόσμος επηρεάζει τους ποδοσφαιριστές;

ΜΔ: Αυτό είναι ένας μεγάλος μύθος. Ένας έμπειρος ποδοσφαιριστής δεν επηρεάζεται από τέτοια ατμόσφαιρα. Εκτός βέβαια αν δέχεται αντικείμενα και επιθέσεις από την κερκίδα, πράγμα που δεν γίνεται στο Χαριλάου. Αντιθέτως, μια τέλεια ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα, όπως αυτή που μπορούν να δημιουργούν οι φίλοι του Άρη, προτρέπει και ανοίγει την «όρεξη» για να παίξεις καλύτερα. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για την ατμόσφαιρα στο "Καραϊσκάκης". Δεν πιστεύω πως οι παίκτες του Άρη, για παράδειγμα, θα επηρεάζονταν τόσο από την ατμόσφαιρα στον Πειραιά, ώστε να έχουν μειωμένη απόδοση λόγω του υποτιθέμενου φόβου τους. Ίσως βέβαια αν κάποιος παίκτης είναι πιτσιρικάς και άπειρος, να επηρεαστεί, αλλά μόνο την πρώτη φορά.

ΥΡ: Κλείνοντας την συζήτηση μας, πες μας τι αισθάνεσαι για τον Άρη, ως ιδέα.

ΜΔ: Τον Άρη τον σέβομαι. Εδώ έκανα τα πρώτα επαγγελματικά μου «βήματα». Οι φιλίες με τους τότε συμπαίκτες μου και η αμφίδρομη αγάπη και επαφή με τον κόσμο, είναι πράγματα που δεν θα σβήσουν ποτέ από την μνήμη μου.

 Θεώρησα περιττό να αναφερθώ στην σημερινή κατάσταση του Άρη και την διαφορά δυναμικότητας που χωρίζει τον Ολυμπιακό από τις υπόλοιπες ομάδες της Σούπερ Λίγκας. Άλλωστε αυτές τις μέρες ακούγονται τόσα πολλά από διάφορους, που το να προσθέσεις άλλη μία ίδια άποψη, μπορεί να καταντάει και βαρετό. Ανανεώσαμε το ραντεβού με τον Δημήτρη για κάποια άλλη φορά, στο προσεχές μέλλον, για να σχολιάσουμε με περισσότερες λεπτομέρειες τα χρόνια που πέρασε στην ομάδα μας.

YELLOW POSTER

Πηγή: ArisManiaCOM, youtube

07.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

 

01

Η ιστορία είναι ένας κύκλος. Πράγματα που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή, έχουν συμβεί ήδη στο παρελθόν και θα ξανασυμβούν στο μέλλον. Αυτό που θα σας παρουσιάσουμε σήμερα θα σας φανεί πολύ οικείο, αν και έχει συμβεί πριν ακριβώς πενήντα χρόνια.

Tags:
.png

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Το ακόλουθο άρθρο σας παραδίδεται αυτούσιο απο την ιστοσελίδα της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ" . Δημοσιεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2001, δεκατρία χρόνια πριν, κι όμως είναι επίκαιρο όσο ποτέ. Διαβάστε και συγκρίνετε τις εποχές και τις καταστάσεις. Γράφει ο αείμνηστος Γιώργος Τουρώνης:

«Το Βήμα» ξετυλίγει τον μίτο της περίεργης «παράδοσης» της Κιτρινόμαυρης ποδοσφαιρικής εταιρείας από τον Κοντομηνά στον... μυστηριώδη ομογενή επιχειρηματία από τις ΗΠΑ

Η πώληση του Αρη και το «πόθεν έσχες» του Ζαχουδάνη

Το χρονικό της μεταβίβασης του πακέτου των μετοχών, οι μυστικές (και μη) διαβουλεύσεις, οι όροι της συμφωνίας και οι (έντονες) αντιδράσεις
Η πώληση της ΠΑΕ Αρης στις 12 Ιουλίου 2001, παρά τις διαψεύσεις που είχαν προηγηθεί από τον ίδιο τον κ. Δημήτρη Κοντομηνά και το επιτελείο του, και ο τρόπος με τον οποίο έγινε η μεταβίβαση αυτή στον ελληνοαμερικανό (από το Μανχάταν Μπιτς του Λος Αντζελες) επιχειρηματία κ. Γιάννη Ζαχουδάνη, ποτέ δεν έγινε απόλυτα πιστευτή ­ για διάφορους λόγους ­ από τους οπαδούς του Αρη αλλά και από όλους εκείνους που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα. Ο πρώτος και σοβαρότερος λόγος είναι ότι η απλή λογική δεν μπορεί να στηρίξει αυτή τη μεταβίβαση μετοχών σε έναν άνθρωπο που ήρθε από το πουθενά, σε... στυλ Αλέξανδρου Σκλαβενίτη, και που η μοναδική ενασχόλησή του με τον αθλητισμό ήταν ότι κάποτε υπήρξε συνιδιοκτήτης του Μανχάταν Κάουντρι Κλαμπ, ενός ιδιωτικού τένις κλαμπ στο Μανχάταν Μπιτς. «Δεν είναι από τα μεγάλα ονόματα της ελληνικής ομογένειας», θα πει ο εμπορικός ακόλουθος του ελληνικού προξενείου στο Λος Αντζελες κ. Ηλίας Θανασάς στην πρώτη διερευνητική επαφή που είχαμε μαζί του. Στη συνέχεια ο πρώτος εξάδελφός του, κ. Βαγγέλης Ανδριάς, ο οποίος δούλεψε μαζί του για δέκα ολόκληρα χρόνια, δεν άντεξε και ξέσπασε: «Οταν πρωτοδιάβασα ότι ο Γιάννης Ζαχουδάνης θα αγοράσει τον Αρη νόμιζα ότι βλέπω όνειρο. Τι να πω για να μην τρελαθούμε κιόλας! Εγώ έζησα από κοντά την οικονομική καταστροφή του ­ όταν ήμουν στις ΗΠΑ ­ που ξεκίνησε από το 1986 με πτωχεύσεις εταιρειών του. Τώρα ξαφνικά έγινε εκατομμυριούχος; Εγώ όμως λέω και κάτι άλλο. Εστω ότι είχε συγκεντρώσει κάποια εκατομμύρια δολάρια όλα αυτά τα χρόνια, στον Αρη θα ερχόταν να επενδύσει τους κόπους και τις αγωνίες μιας ζωής στην Αμερική; Ο Γιάννης Ζαχουδάνης είναι μόνιμος κάτοικος στη Σάντα Μόνικα του Λος Αντζελες. Από εκεί θα διοικήσει τον Αρη; Υπάρχει έστω και ένας σοβαρός άνθρωπος ο οποίος μπορεί να πιστέψει αυτή την ιστορία που θα αποδειχθεί τραγική για τον Αρη και τον αδελφό μου τον Τάκη, ο οποίος ακόμη δεν κατάλαβε σε τι περιπέτεια έχει εμπλακεί;».

Στην κατοχή μας υπάρχουν πολλά στοιχεία που καθιστούν θολή την πώληση της ΠΑΕ Αρης από τον κ. Δημήτρη Κοντομηνά στον κ. Γιάννη Ζαχουδάνη. Δεν μπορούμε να πάρουμε θέση αλλά θα παραθέσουμε όλα εκείνα που κατορθώσαμε να συγκεντρώσουμε έπειτα από έρευνα περίπου δύο μηνών.

* Την ημέρα της πώλησης της ΠΑΕ Αρης εξεδόθη επιταγή στο όνομα του κ. Κοντομηνά ποσού 90 εκατ. δρχ. με αποδέκτη τη ΦΑΕ Θεσσαλονίκης. Αργότερα διέρρευσε η πληροφορία ότι το τίμημα της πώλησης από τον κ. Κοντομηνά στον κ. Ζαχουδάνη ήταν 1,8 δισ. δρχ. σε δόσεις. Αυτός που αγοράζει πρέπει να πληρώσει στη ΦΑΕ επί του ποσού αγοράς 5% (1.800.000.000 Χ 5% = 90.000.000). Περίεργη σύμπτωση; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του, καθώς σε όλες τις εμπορικές συναλλαγές εκείνος που αγοράζει πληρώνει και τους φόρους.

* Ενας Ελληνοαμερικανός με μεγάλη οικονομική επιφάνεια(;) θέλοντας να κάνει επένδυση στη χώρα που γεννήθηκε με την αγορά μιας μεγάλης ΠΑΕ για την οποία ο προκάτοχος-πωλητής επένδυσε γύρω στα 7-8 δισ. δρχ. στα τρία χρόνια που ήταν ιδιοκτήτης της, τελικά την αγοράζει με προσύμφωνο (λες και ήταν περίοδος εκπτώσεων) με 1,8 δισ. δρχ. ­ και μάλιστα σε δόσεις.

* Πριν από λίγες ημέρες έγινε γνωστό, χωρίς όμως να επιβεβαιωθεί από καμία πλευρά, ότι η πρώτη δόση (περίπου 388.000 - 400.000 δολάρια) της αγοράς της ΠΑΕ δεν πληρώθηκε ως σήμερα από τον κ. Ζαχουδάνη στον κ. Κοντομηνά.

* Ως τις αρχές Αυγούστου δεν είχαν πληρωθεί οι υπάλληλοι της ΠΑΕ και οι ποδοσφαιριστές, ενώ δεν είχαν σταλεί οι προκαταβολές για τις μεταγραφές των Σαΐντ Τσίμπα, Ιρανίλντο. Η δικαιολογία ήταν ότι είχαν μπλοκαριστεί τα χρήματα που είχε στείλει ο νέος μεγαλομέτοχος κ. Ζαχουδάνης. Ξαφνικά στις 7 Αυγούστου με επιταγή ποσού 150 εκατ. δρχ. της ErgoBank στη Nova Bank σχεδόν όλα τακτοποιήθηκαν. Κάποιοι που ξέρουν πρόσωπα και πράγματα κουνούν με σημασία το κεφάλι τους.

* Υπήρξε έντονη κινητικότητα για τα τηλεοπτικά της ΠΑΕ, τα οποία (μαζί με τις διαφημιστικές πινακίδες του γηπέδου Χαριλάου) είχαν παραχωρηθεί από τον τότε ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Αρης κ. Κοντομηνά στον Alpha αντί 800 εκατ. δρχ. Το ποσό αυτό κρίθηκε πάρα πολύ μικρό από το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς και με προσωπική παρέμβαση των κκ. Ζαχουδάνη και Τάκη Ανδριά στον κ. Κοντομηνά όλα ανέβηκαν (τα τηλεοπτικά κατά 200 εκατ. δρχ., οι φανέλες κατά 30 εκατ. δρχ. και οι πινακίδες κατά 25 εκατ. δρχ.). Δηλαδή τα τηλεοπτικά έφθασαν το 1 δισ. δρχ., οι φανέλες τα 150 εκατ. δρχ. και οι πινακίδες τα 75 εκατ. δρχ. Υστερα από όλα αυτά προκύπτει ακόμη ένα μεγάλο ερωτηματικό: γιατί ο κ. Κοντομηνάς υποκύπτει σε όλα όσα απαιτεί το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς; Τι συμβαίνει; Η δήλωση που διοχετεύθηκε στον φίλα προσκείμενα προς τον Αρη Τύπο ότι δεν έχει καμμιά σχέση πλέον με την ΠΑΕ και ότι όλα γίνονται από αγάπη, δυστυχώς δεν πείθει κανέναν. Ούτε βέβαια αποτελεί ισχυρό άλλοθι αυτό που διέρρευσε πριν από λίγες ημέρες από τη διοίκηση, ότι, δηλαδή, υπάρχει σοβαρή νομική ατέλεια στην τηλεοπτική σύμβαση με τον Alpha, την οποία υπέγραψαν οι παράγοντες της Κίτρινης εταιρείας κκ. Τάσος Δημητρίου και Χρήστος Πετρίδης στις 28 Ιουνίου 2001, ενώ η πώληση πραγματοποιήθηκε στις 12 Ιουλίου 2001.

* Κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση ­ ίσως να πρόκειται για διαβολική σύμπτωση ­ γιατί στις 6 και 7 Ιουλίου ­ δηλαδή το προηγούμενο Σαββατοκύριακο από την πώληση της ΠΑΕ Αρης ­ ο κ. Ευάγγελος Θωμόπουλος (ανώτερος υπάλληλος στην Interamerican και γνωστός από τη θητεία του στην ΠΑΕ και στην ΚΑΕ Αρης) ήταν στην Ερέτρια στο ξενοδοχείο «Περιγιάλι», που ανήκει στον κ. Τάκη Ανδριά και συζητούσαν επί ώρες για κάποιο σοβαρό θέμα. Οι δύο άνδρες δεν διατηρούσαν ιδιαίτερες σχέσεις και η γνωριμία είχε γίνει πριν από χρόνια και επί προεδρίας του κ. Ευάγγελου Ιωαννίδη, όπως υποστηρίζει ο τελευταίος. Τι ήταν εκείνο που τους έφερε τόσο κοντά το συγκεκριμένο διήμερο;

* Οι μεσολαβητές

Τα γεγονότα που επακολούθησαν οδηγούν αβίαστα στη σκέψη ότι σε αυτές τις συζητήσεις το βασικό θέμα ήταν η πώληση της ΠΑΕ Αρης.

Μάλιστα, ότι ο κ. Θωμόπουλος έπαιξε βασικό ρόλο σε αυτή την πώληση δεν το αρνείται ο κ. Τ. Ανδριάς, ο οποίος μας δήλωσε: «Βοήθησα σημαντικά στο να πουληθεί μια έκταση στην περιοχή της Ερέτριας σε έναν συνεταιρισμό υπαλλήλων, μέσω μιας κτηματομεσιτικής εταιρείας του κ. Κοντομηνά, και αυτό εκτιμήθηκε από τον φίλο κ. Θωμόπουλο, ο οποίος με ρώτησε αν μπορώ να βοηθήσω στην πώληση της ΠΑΕ Αρης γιατί ο κ. Κοντομηνάς είχε πρόθεση να την πουλήσει. Τότε σκέφθηκα τον κ. Ζαχουδάνη. Ετσι ξεκίνησε αυτή η αγοραπωλησία...».

Θα πρέπει ακόμη να σημειωθεί ότι όταν ο κ. Αλκέτας Παναγούλιας απάντησε αρνητικά στην πρόταση της προηγούμενης διοίκησης να αναλάβει πρόεδρος, ο κ. Θωμόπουλος επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά και προσπάθησε να τον μεταπείσει προκειμένου να ανακαλέσει την απόφασή του.

Ακόμη, στις 5 Σεπτεμβρίου σε αθλητική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης δημοσιεύθηκε η είδηση ότι οι διαπραγματεύσεις για τη μεταγραφή του Βραζιλιάνου Ιρανίλντο ξεκίνησαν επί διοίκησης του κ. Κοντομηνά με μεσολαβητή τον κ. Θωμόπουλο, χωρίς να υπάρξει διάψευση και παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος δεν είχε επίσημα καμία θέση στην τότε διοίκηση. Είναι όμως γνωστές οι φιλικές σχέσεις του κ. Θωμόπουλου με τον μάνατζερ του Ιρανίλντο κ. Γιάννη Κόντη από τότε που ήταν διοικητικός παράγοντας της ΠΑΕ Αρης.

Είναι γνωστό ότι ο κ. Θωμόπουλος είχε απενεργοποιηθεί (επιστρέφοντας στα καθήκοντά του στην Interamerican) από τα κοινά του Αρη μετά το... φιάσκο με την ΚΑΕ και τη χρησιμοποίηση των Μάρτι Μιούρσεπ και Ντίνου Αγγελίδη στον αγώνα μπάσκετ με τον ΠΑΟΚ, γεγονός που αποτέλεσε τη (βασική) αφορμή για την απόσυρση του κ. Κοντομηνά από την ΚΑΕ.

ΚΑΝΟΝΙΕΣ

* Οι αντιφάσεις

Τώρα, σχετικά με αυτά που μας είπε ο νέος μεγαλομέτοχος στην πρώτη συνέντευξή του προς «Το Βήμα» (Τρίτη 17 Ιουλίου 2001, «Το πρόσωπο της ημέρας») μετά την περίεργη αγορά της ΠΑΕ Αρης θα παραθέσουμε κάποια στοιχεία που συγκεντρώσαμε από την έρευνά μας:

* Μας δήλωσε τότε ότι ΕΙΝΑΙ ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου τένις κλαμπ στην περιοχή του Λος Αντζελες, του Μανχάταν Κάουντρι Κλαμπ, όπου διεξάγεται το περίφημο τουρνουά γυναικών «Βιρτζίνια Σλιμς». Φαίνεται, όμως, ότι έγινε κάποιο μεταφραστικό λάθος στον χρόνο. Δεν ΕΙΝΑΙ αλλά ΗΤΑΝ ως το 1989 ένας από τους ιδιοκτήτες του Μανχάταν Κάουντρι Κλαμπ. Σήμερα δεν έχει ούτε το ποσοστό ­ κάτω από το 20% ­ που κατείχε το 1989 μετά την πρώτη αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

* Ανέφερε ότι σήμερα είναι ιδιοκτήτης της Centrium Associates LLC με γραφεία στη διεύθυνση 1332 Park View Avenue Νο 101 στο Μανχάταν Μπιτς, αλλά από τη δική μας έρευνα αποδείχθηκε ότι σε αυτή τη διεύθυνση δεν υπάρχει καμία εταιρεία με αυτή την επωνυμία. Για του λόγου το αληθές σε αυτό το διώροφο κτίριο υπάρχουν ένα κέντρο φυσικοθεραπείας, ένα δικηγορικό γραφείο και άλλες επιχειρήσεις, αλλά κανένας δεν γνώριζε την εταιρεία που δήλωσε ο κ. Ζαχουδάνης. Μάλιστα ο θυρωρός είπε χαρακτηριστικά: «Αν είχε γραφεία αυτή η εταιρεία εδώ, εκείνος που θα την ήξερε σίγουρα θα ήμουν εγώ που διακινώ την αλληλογραφία...».

Αυτές βέβαια ήταν οι πρώτες αντιφάσεις του νέου ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Αρης κ. Ζαχουδάνη, ενώ η δίμηνη έρευνά μας στην περιοχή (Λονγκ Μπιτς αρχικά και Μανχάταν Μπιτς του Λος Αντζελες στη συνέχεια) όπου δραστηριοποιείται επαγγελματικά από τα μέσα της δεκαετίας του '60, έφεραν στο φως κάποια στοιχεία που τα θεωρούμε σημαντικά:

* Αίτηση πτώχευσης

* Στις 12 Οκτωβρίου 1987 η εφημερίδα «The Los Angeles Bussiness Journal» στη σελίδα 2 δημοσιεύει ρεπορτάζ με δίστηλο τίτλο «Κορυφαία λέσχη τένις καταθέτει αίτηση πτώχευσης» όπου αναφέρεται: «Η MCC Properties (Manhattan Country Club Properties), ιδιοκτήτης του ονομαστού Μανχάταν Μπιτς Τένις Κλαμπ, έκανε αίτηση για πτώχευση βάσει του άρθρου 11 την προηγούμενη εβδομάδα για να μπορέσει να αποκρούσει δήμευση της περιουσίας της λέσχης και του κτιριακού συγκροτήματος γραφείων τα οποία βρίσκονται στο οικόπεδο. Ο Τζον Ζαχουδάνης, ο κύριος μέτοχος της εταιρείας, με έδρα το Μανχάταν Μπιτς, ξεκίνησε τις διαδικασίες στις 5 Οκτωβρίου, μία ημέρα προτού τέσσερις δανειστές ξεκινήσουν τη δημοπρασία για την αποπληρωμή των δανείων σύμφωνα με τον δικηγόρο του (Τσαρλς Τ. Μόρισον Jr.). Οι προϋποθέσεις τού άρθρου 11 σταματούν την πώληση τής υπό δήμευση περιουσίας. Η MCC Properties (Manhattan Country Club Properties) δηλώνει χρέος 14,3 εκατ. δολαρίων και περιουσιακά στοιχεία 16,3 εκατ. δολάρια».

Την ίδια περίοδο μια άλλη εφημερίδα του Λος Αντζελες, η «The Daily Breeze», αναφέρει μεταξύ άλλων: «Στις 5 Οκτωβρίου, ο Τζον Ζαχουδάνης, κύριος μέτοχος της MCC Properties (Manhattan Country Club Properties), υπέβαλε αίτηση προστασίας, βάσει των ομοσπονδιακών νόμων πτωχεύσεως, στο ομοσπονδιακό δικαστήριο του Λος Αντζελες, παρουσιάζοντας χρέος αξίας 14,2 εκατ. δολαρίων και περιουσιακά στοιχεία αξίας 16,3 εκατ. δολαρίων». Αυτά συμβαίνουν το 1986 και ομογενειακοί κύκλοι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα υποστηρίζουν ότι ήταν η αρχή του τέλους.

Στην κατοχή μας αυτή τη στιγμή έχουμε την εφημερίδα «Easy Reader» της 23ης Φεβρουαρίου 1989. Στην πρώτη σελίδα υπάρχουν οι φωτογραφίες των κκ. Ζαχουδάνη και Τζέιμς Μίλερ και είναι το δεύτερο μέρος ­ από τα τρία συνολικά ­ της έρευνας που διεξήγε ο δημοσιογράφος κ. Ντόναλντ Πάιν για το Μανχάταν Κάουντρι Κλαμπ.

Το άρθρο του αμερικανού δημοσιογράφου ξεκινάει με την αρχή της κατάρρευσης του κ. Ζαχουδάνη και του συνεταίρου του κ. Μίλερ αναφέροντας: «Στην αύξηση του αριθμού των πιστωτών του Μανχάταν Κάουντρι Κλαμπ το 1986 ήταν δύσκολο να αντεπεξέλθουν ο ιδιοκτήτης Τζον Ζαχουδάνης και ο συνέταιρός του Τζέιμς Μίλερ. Οι δύο απουσίαζαν συχνά από τα γραφεία τους στο Κάουντρι Κλαμπ Πλάζα, το τριώροφο κτίριο, στη διπλανή πόρτα του κλαμπ. Οι πιστωτές συνήθισαν να συναντούν περισσότερο μια μικροκαμωμένη Φιλιππινέζα. Η κυρία Τζάριμπελ Ιλάριο στεκόταν μπροστά στους πιστωτές σαν οικονομικός υπεύθυνος της ΑΟ Development (AOD), εταιρείας μάνατζμεντ, των Ζαχουδάνη και Μίλερ. Η AOD είχε τον έλεγχο σε δύο Κάουντρι Κλαμπ και έξι ακόμη συμμετοχές σε εταιρείες κτιριακών συγκροτημάτων που ήλεγχε ο κ. Ζαχουδάνης. Οταν η Ιλάριο πρωτοπερπάτησε στα γραφεία τής AOD στη διπλανή πόρτα από το τένις κλαμπ, ήταν δύσκολο γι' αυτήν να φανταστεί ότι η διαχείριση της AOD έμοιαζε περισσότερο με μια αγκομαχούσα οικονομικά τριτοκοσμική χώρα, παρά με εκείνη μιας δύο αστέρων αναπτυξιακής εταιρείας στο Μανχάταν Μπιτς».

Συνεργάτες της κυρίας Τζάριμπελ Ιλάριο, συνεχίζει η εφημερίδα, αναφέρουν: «Μπορούσε να κρυφτεί κάτω από το γραφείο της γιατί οι πιστωτές έρχονταν και δεν είχε άλλα χρήματα, παρά μόνο υποσχέσεις. Το βασικό καθήκον της ήταν να κάνει μια λίστα με όλους τους πιστωτές μας που ήθελαν να μας σκοτώσουν ή να μας βομβαρδίσουν».

ΤΟΥΡΩΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

317023_235917109800337_693485936_n.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

396293_301779416547439_624233325_n

ΠΑΟΚ - ΑΡΗΣ λοιπόν και για να μην ξεχνάμε τις ρίζες αυτής της σελίδας, σας προσφέρουμε ένα μικρό φωτοαφιέρωμα. Όταν πρωτοξεκίνησα στο facebook σαν Yellow Poster Gallery, βασική μου επιδίωξη ήταν η σάτυρα και η καζούρα προς τους "γείτονες" παοκτσίδες. Γιατί καλά τους βρίζουμε στα φόρουμ και τις διάφορες σελίδες και γκρουπ του facebook, αλλά κάποιοι από τους καλύτερους φίλους μου, και φαντάζομαι και δικούς σας, είναι παόκια, τούρκοι, μουσουλμάνοι, γύφτοι, ή όπως αλλιώς είθισται να τους αποκαλούμε. Δεν παύουν όμως να είναι φίλοι που μένουν στην διπλανή πόρτα, άτομα με τα οποία ζήσαμε και ζούμε όμορφες στιγμές στην κανονική, μη ποδοσφαιρική μας ζωή. Έτσι λοιπόν, οι φωτοσυνθέσεις μου αυτές, χρησιμοποιήθηκαν για να γελάσουν οι δικοί μας, οι αρειανοί, αλλά και για να κάνουμε καζούρα στους παοκτσίδες που μας περιβάλλουν. Άλλωστε τα τελευταία χρόνια, ο Άρης ουκ ολίγες φορές έφερε τον ΠΑΟΚ σε δύσκολη θέση, τον ξεφτύλισε αγωνιστικά και οπαδικά. Άλλες φορές βέβαια χάσαμε, και ίσως ντροπιαστικά, αλλά δεν λείπουν και οι περιπτώσεις που ο δικέφαλος σπρώχτηκε από την διαιτησία, το κορακίσιο κατεστημένο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Όλα αυτά σατυρίζονται στις παρακάτω συνθέσεις. Κάποιοι τις θυμάστε, κάποιοι όχι. Καλή σας διασκέδαση. Ελπίζω την Δευτέρα να συνεχίσω την καζούρα.

430290_313900885335292_545578145_n   424344_304593236266057_1113379788_n 317023_235917109800337_693485936_n  180826_147637385294977_1883787_n

180628_147150645343651_6862432_n   166607_145722158819833_2733475_n 163211_135597333165649_6630232_n   163083_135597869832262_7484534_n     162947_135597619832287_8119282_n156844_135597983165584_5902515_n

155652_135597256498990_2457108_n           35603_135597316498984_4171226_n

155623_135597399832309_6068682_n 151077_135597359832313_767018_n154257_135597519832297_4069422_n155307_135597376498978_7626672_n

47665_135597446498971_3071840_n 35935_357160207676026_1859308282_n

Αφιερωμένα με "αγάπη" στον "ΑΠΛΥΤΟ" που προσπαθεί εδώ και ένα μήνα να χακάρει την σελίδα. Συνέχισε έτσι "φίλε", σύντομα θα έχεις νέα μας. Πολύ γρηγορότερα από όσο πιστεύεις θα σε κάνω διάσημο!

YELLOW POSTER

.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Ο ΑΡΗΣ, πάντοτε είχε τους δικούς του ήρωες στα παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ στην έδρα του αντιπάλου. Παίκτες οι οποίοι έγραψαν με χρυσά γράμματα το όνομα τους στα ιστορικά παιχνίδια με το μεγάλο τους αντίπαλο.

1479275_251237511700538_599517253_n

Θα ξεκινήσουμε από το 1952-1953 και τον Πόλυ Στεργιώτη,  ο οποίος είχε πετύχει το μοναδικό τέρμα του ΑΡΕΩΣ εναντίον του ΠΑΟΚ στο γήπεδο του. Με αυτό το μοναδικό γκολ στον επαναληπτικό του 0-0 στο ίδιο γήπεδο, ο ΑΡΗΣ κατακτά το Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης αυτής της χρονιάς.

602304_251237485033874_2104200350_n

Το 1963-1964 αρχίζει η 10ετής παράδοση. Το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης στο γήπεδο της Τούμπας πετυχαίνει ο Νίκος Φιλίππου με απευθείας εκτέλεση φάουλ στο «Γ» της αντίπαλης εστίας.

578556_120712104767191_1194933516_n

Το 1964-1965 αναδεικνύεται το περίφημο επιθετικό δίδυμο Αλεξιάδη – Κωνσταντινίδη. Στο γήπεδο της Τούμπας στις 13-12-1964 πετυχαίνουν από ένα γκολ και ο ΑΡΗΣ επικρατεί με 2-0. Οι δυο τους μαζί με τον αξέχαστο Στέφανο Δεμίρη έδωσαν ρεσιτάλ επιθετικότητας και ποδοσφαίρου υψηλής κλάσης.  Στις 21-2-1971 ο Αλέκος Αλεξιάδης ξαναπετυχαίνει γκολ στο ισόπαλο αποτέλεσμα 2-2. Ενώ θα θυμάστε πως σε προηγούμενο αφιέρωμα το παιχνίδι όπου ο Αλέκος Αλεξιάδης επέστρεψε μετά την τιμωρία ενός έτους που του είχε επιβληθεί στο περίφημο παιχνίδι του «μίσους» στο Χαριλάου. Ο Αλέκος λοιπόν επιστρέφοντας φιλοδωρεί με ένα εκπληκτικό σε εκτέλεση γκολ(κρεμαστή κεφαλιά) τον ΠΑΟΚ, παίρνοντας έτσι την εκδίκηση του για έναν άδικο αποκλεισμό. Ενώ θα πρέπει να αναφέρουμε και τους Άγγελο Σπυρίδων, Σοφοκλή Σεμερτζή. Ο πρώτος γνωστός ως «Ρίνγκο» ήταν αυτός που πάντοτε έπεφτε στη «μάχη» όταν οι «μάγκες» του ΠΑΟΚ την «έπεφταν» στους Αλεξιάδη, Συρόπουλο. Ακολουθούσε παρομοίως ο Σεμερτζής.

mju  1459195_251240621700227_1153707480_n

Το 1982-1983, ο Ντίνος Κούης πετυχαίνει το 1-0 στο 54’ και ανοίγει το σκορ στο παιχνίδι της 31-10-1982. Τελικό σκορ 2-0!!!

Το 1983-1984, ο ΑΡΗΣ κατακτά τους τρεις βαθμούς της νίκης απέναντι στον ΠΑΟΚ με σκόρερ το Γιώργο Σεμερτζίδη.

Βρισκόμαστε στο 1993-1994 και ο Αντώνης Σαπουντζής παίρνει το προσωνύμιο που τον ακολουθεί για πολλά χρόνια. Ο ΑΡΗΣ νικά 2-1 τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο της Τούμπας και ο «Βιαστής» με εκπληκτικό σουτ από το ύψος του πέναλτι «σκοτώνει» το Μιχόπουλο και διαμορφώνει το τελικό αποτέλεσμα.

sapoyntzis

29-8-1998… Μία ημερομηνία η οποία είναι βαθιά χαραγμένη στην καρδιά όλων των Αρειανών. Αυτή η μέρα μπορεί να αφιερωθεί στον Άγγελο Χαριστέα ο οποίος παρά το νεαρό της ηλικίας του έδωσε «ρέστα». Πέτυχε 2 γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ στη μεγαλειώδη νίκη με 4-1!!! Επίσης από τον ίδιο αγώνα θα ξεχωρίσουμε και το Ναγκόλι Κένεντι ο οποίος υπήρξε πραγματικός μαέστρος μέσα στο χόρτο.

1384356_543306459079237_345171975_n

Το 2010 ο ΑΡΗΣ νικά με 1-0 και το γκολ πετυχαίνει ο Χαβίτο. Έχουμε αναφερθεί στο συγκεκριμένο παιχνίδι αλλά δεν θα δώσουμε τα εύσημα στον Ισπανό σκόρερ, αλλά στον προπονητή του ΑΡΗ, Έκτορ Ραούλ Κούπερ ο οποίος μα έδωσε εκείνη τη μέρα να καταλάβουμε το πόσο μεγάλος προπονητής είναι.

Άφησα τελευταίο το Βαγγέλη Συρόπουλο διότι τον θεωρώ τον πρώτο αλλά και τον τελευταίο παίκτη, που θα άφηνε τον ΑΡΗ να χάσει από τον μεγαλύτερο εχθρό του. Θα αναφέρω μόνον μία δήλωση την οποία είχε κάνει και η οποία αναφέρεται στην «ύπαρξη» αλλά και σε όλη τη διαδρομή του δικεφάλου.

395392_120714158100319_472041961_n Siropoulos

«Ακόμα και αν πεινάσω δεν θα φορέσω ποτέ τη φανέλα τους. Ούτε καν για… φωτογραφία». Θεωρώ πως η δήλωση αυτή δείχνει την ιδιοσυγκρασία ενός αθλητή – ποδοσφαιριστή που αγαπούσε «άρρωστα» τον ΑΡΗ!!!

Αφού δείξαμε και την προσφορά του Κούπερ στον ΑΡΗ στα παιχνίδια αυτά, δεν μπορούμε να παραλείψουμε το Γιώργο Φοιρό. Έναν άνθρωπο που προέρχεται από τον ΑΡΗ και που στα ματς με τον ΠΑΟΚ, η ομάδα έδινε τον καλύτερο της εαυτό. Τα αποτελέσματα μιλούν για λογαριασμό του.

Αριστοτέλης Δεληγιάννης

12814_main.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

 12814_main maxresdefault

Μετά από αυτή τη μεγαλειώδη επιτυχία, το 4-1 της Τούμπας στις 29-8-1998, τη μεγαλύτερη σε αυτό το γήπεδο, ο ΑΡΗΣ τα επόμενα χρόνια βρέθηκε να παίζει απέναντι σε «υπεράριθμους».

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς δεν κατάφερε να φέρει τον ΑΡΗ ψηλά. Αποχώρησε και «πούλησε» την ΠΑΕ στον Ζαχουδάνη ο οποίος έκανε την «προίκα» του και την έκανε γυριστή. Τα προβλήματα συσσωρεύτηκαν και η ομάδα πέρασε δύσκολες στιγμές. Οι συνελέυσεις του ερασιτέχνη συχνότατες, όπως και οι αλλαγές προέδρων και διευθυνόντων συμβούλων που το μόνο που κατάφερναν ήταν να παραδίδουν στους επόμενους χρέη. Αργότερα έρχεται στο προσκήνιο το πτωχευτικό δίκαιο και τα άρθρα του. Άρθρα τα οποία ενεργοποιήθηκαν για εξαιρετικές περιπτώσεις, για ανώνυμες εταιρίες που η πολιτεία ήθελε να «εξυπηρετήσει». Ο ΑΡΗΣ, ακολούθησε αυτό το μονοπάτι αφού δεν υπήρχε άλλη λύση. Βασικά υπήρχε αυτή του επενδυτή αλλά οι εκάστοτε διοικούντες επέμεναν σ’ αυτό το μοντέλο εξυγίανσης. Ο κόσμος ακολούθησε, θέλοντας να μπει και αυτός στο λούκι της κατοχής του πλειοψηφικού πακέτου μέσω της πρότασης της Λέσχης. Ο ΛΑΟΣ του ΑΡΗ, ήταν αυτός που έτρεξε να «καταθέσει» το 20χίλιαρο σε εποχές δύσκολες. Ο ΑΡΗΣ, «πέφτει» το 2005 για δεύτερη φορά και με το Χαιδάρι όλοι αλλάζουν μέχρι και 200 βαλβίδες στην καρδιά τους, ώσπου να μπει το γκολ στο 90 φεύγα από τον Βελώνη.  Στην επιστροφή του, ακολουθείται τελικά το μοντέλο της Λέσχης και ο ΑΡΗΣ βαδίζει σε άγνωστα ακόμα μονοπάτια, αφού δεν υπήρχε προηγούμενη παρόμοια γνώση. Το πείραμα άντεξε μέχρι το 2010, όταν ο ΑΡΗΣ έφτιαξε εκείνη την εκπληκτική ομάδα με τον Κούπερ. Βέβαια προηγήθηκε αυτή του Μπάγεβιτς, του Όγιος και του Ερνάντεθ. Γιουρόπα Λιγκ, χαμένοι τελικοί Κυπέλλου, γεγονότα αρκετά γνωστά στους Αρειανούς.

Στην Τούμπα ο ΑΡΗΣ, είχε να κερδίσει 12 χρόνια. Με τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ στον πάγκο πηγαίνει να κάνει κάτι που είχε ξεχάσει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Να πάρει μία νίκη στην έδρα ενός αντιπάλου που μέχρι εκείνη τη μέρα έπαιζε διαρκώς με 12ο παίκτη. Εννοώ τον «άρχοντα» του αγώνα. Ήταν ο καλύτερος τους «παίκτης».  Τα ονόματα των «κυρίων» με τα μαύρα γνωστά, οι οποίοι ανακάλυπταν συνεχώς ξεχασμένους κανόνες για να καταβάλουν τον ΑΡΗ. Η ιστορία αυτή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με κλασσικό παράδειγμα την κόκκινη του Έλσνερ στο δεύτερο μόλις λεπτό.

Στις 3-10-2010 λοιπόν ο ΑΡΗΣ κερδίζει με 1-0 τον ΠΑΟΚ. Το γκολ είχε πετύχει ο Χαβίτο, παίρνοντας το ριμπάουντ μετά από απόκρουση του Κρέσιτς, σε απευθείας εκτέλεση φάουλ του Κόκε. Από αυτό το παιχνίδι και μετά ο ΑΡΗΣ μετρά μόνο ισοπαλίες και ήττες. Σε λίγες μέρες καλείται να πάει κόντρα στην παράδοση. Μία παράδοση τεχνιτή όπως και πολλές άλλες στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Αλλά ποιος μας είπε πως το να είσαι ΑΡΗΣ είναι φυσιολογικό; Αλλιώς αγαπητοί φίλοι δεν θα ήμασταν ΑΡΗΣ, αλλά κάτι άλλο. Ο «πόλεμος» είναι στο αίμα μας και έχουμε καθήκον να πολεμήσουμε και να δώσουμε και αυτή τη μάχη. Άνιση ξεάνιση αυτό είναι. Θα πάμε να πολεμήσουμε. Πάει και τελείωσε. Κι ότι γίνει. Χάσουμε, κερδίσουμε, την επόμενη μέρα όλοι πάλι ΑΡΗΣ θα είμαστε και αυτό δεν αλλάζει που να γκρεμιστεί ο κόσμος όλος!!!

Στη συνέχεια του μεγάλου αυτού αφιερώματος θα δώσουμε τη σκυτάλη στους πρωταγωνιστές του ΑΡΗ, στα ματς της Τούμπας. Παίκτες και προπονητές. Πλην βέβαια του Πετκάκη και του Κλεάνθη Βικελίδη των οποίων τα πρόσφατα αφιερώματα έχουν αναρτηθεί από τον YELLOW POSTER!!!

Αριστοτέλης Δεληγιάννης

73914_10150096988979289_6399262_n.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

paok-aris_98-99_1-4_5

29-8-1998

Το πάθος και η έκσταση ξεχείλιζε απ’ άκρο σ’ άκρο του Χαριλάου. Είχε έρθει η ώρα για τον ΑΡΗ να ανηφορίσει προς την Τούμπα. Ο κόσμος από νωρίς στους χώρους πέριξ του Ναού και οι οπαδοί έδιναν τα πρώτα συνθήματα. «εκεί ψηλά στης τούμπας το Χαρέμι…». Τα χρώματα παρέμεναν τα ίδια με αυτά του παρελθόντος και η αγωνία για την έκβαση του αγώνα διάχυτη. Οι πιο αισιόδοξοι ζητούσαν εκδίκηση για ένα κακό αποτέλεσμα του ΑΡΗ στο γήπεδο του με τον ίδιο αντίπαλο πριν από μερικά χρόνια. Η «μαύρη» χρονιά είχε παρέλθει, ο κ.Κοντομηνάς είχε ήδη αγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών και όλα ήταν έτοιμα.

paok-ARIS_99-00_3-2_POREIA_3 26652_109095152435500_6118649_n

Από την αγωνία κάποιοι εκ των 7500 «κομάντος» τους βιάστηκαν να ξεκινήσουν για τη μεγάλη πορεία που θα ξεκινούσε από την Παπαναστασίου και το Γήπεδο Χαριλάου. «Μην ξεκινάτε ακόμα. Σε λίγο θα περάσει από δω η ομάδα», φώναξε κάποιος και όλοι περίμεναν τη στιγμή. Η ομάδα έρχεται και τα χέρια ήταν ψηλά στον ουρανό. «Διαλύστε τους». Το λεωφορείο με την αποστολή φεύγει και   το κιτρινόμαυρο ποτάμι ξεκινά. Πλημμύρα κιτρινόμαυρη και ένταση. Όσο ανέβαιναν, όσο έφταναν πιο κοντά άρχιζε το πρώτο μούδιασμα. Συναισθήματα που παρέπεμπαν στο παρελθόν του ΑΡΗ, σε μια έδρα που είχε αλώσει ουκ ολίγες φορές και με το θράσος του Θεού του Πολέμου. Όλοι μπήκαν στις θύρες και περιμένουν. Η ομάδα βγαίνει να κάνει προθέρμανση και τα πρώτα συνθήματα ξαναπαίρνουν το λόγο. Έτσι για εμψύχωση και ψυχολογική ανάταση. Αλλά φαινόταν καθαρά. Γυάλιζε το μάτι τους. Δεν θα έχαναν με τίποτα εκείνη τη μέρα.

Ο διαιτητής σφυρά για τη σέντρα και όλα παίρνουν το δρόμο τους.   Ο ΑΡΗΣ, έχει μπει δυνατά και κάνει την πρώτη του κλασσική ευκαιρία με το Χαριστέα, αλλά ο Μιχόπουλος διώχνει σε κόρνερ. Δεύτερη ίδια ακριβώς φάση και ο πιτσιρικάς τσιμπά σαν την κόμπρα. 1-0!!! Πανζουρλισμός και φωτιά στην κιτρινόμαυρη εξέδρα. Ο προπονητής του ΠΑΟΚ Όλεγκ Μπλαχίν, εκνευρίζεται και βρίζει από τον πάγκο του. Άλλωστε από την τσαντίλα του εκείνη τη μέρα έφυγε με σπασμένο πόδι.  Ο δικός μας Γιώργος Φοιρός, ήσυχος παίζει το κομπολόι του και αναμένει. Το σκορ παραμένει για το ημίχρονο και πάμε για το δεύτερο.

1187126_225524354271854_1329517800_n

Πάμε καλά και δυνατά. Ο Πανόπουλος ξεκινά κατεβασιά και δίνει τη μπάλα στον Κένεντι ο οποίος σκάει μια ντρίμπλα στον αμυντικό και τον αδειάζει. Φτάνει στη μικρή περιοχή και κάνει την παράλληλη μπαλιά. Δημιουργείται αναμπουμπούλα. Ο Φλόρες δεν μπορεί να σπρώξει μέσα τη μπάλα και ο Μιχόπουλος μπερδεύεται. Η μπάλα περνά κάτω από τα χέρια και ο Χαριστέας σαν από μηχανής Θεός βρίσκεται σε κενό τέρμα και 2-0!!! Χαμός!!! Αν και ο μικρός αποβάλλεται με δεύτερη κίτρινη ο Θεός της μπάλας είναι με τον ΑΡΗ.

toumpa

Ο γηπεδούχος αν και μειώνει το σκορ, ο τερματοφύλακας του είχε άλλη γνώμη. Σε μια επιστροφή της μπάλας από αμυντικό προς το Μιχόπουλο όλα έμοιαζαν ρουτίνα.  Έλα όμως που βρίσκει αέρα και η μπάλα πάει στα δίχτυα; 3-1!!! Αποθέωση!!! «Μη σταματάς Μιχόπουλε…»

Η μία ευκαιρία χάνεται πίσω από την άλλη και το σκορ θα μπορούσε να είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις αν οι επιθετικοί του ΑΡΗ ήταν πιο προσεκτικοί στην τελική προσπάθεια. Σε μία ακόμα εκπληκτική φάση και μετά από έξοχο συνδυασμό των Φλόρες – Κένεντι ο τελευταίος βγάζει απέναντι στο τέρμα τον Πανόπουλο. 4-1!!! Σε ρυθμούς προπόνησης.

73914_10150096988979289_6399262_n

Οι 7500 Αρειανοί εκείνης της μέρας ένιωσαν την ηδονή που ο Θεός  του Πολέμου τους χρωστούσε για πολλά χρόνια. Ήταν μια μέρα που δεν θα ξεχάσει ποτέ κανείς, βλέποντας και την απέναντι κερκίδα να αδειάζει από νωρίς. Η συμπαράσταση αγαπητοί «φίλοι» προς την αγαπημένη μας ομάδα δεν περιορίζεται μόνο στις νίκες. Κυρίως επεκτείνεται στις ήττες και τις λύπες. Αυτή είναι η διαφορά μας.

Μετά τη λήξη του αγώνα οι παίκτες του ΑΡΗ κατευθύνθηκαν  στον κόσμο για τα επινίκια. Τρομερές στιγμές. Ανεπανάληπτες. Οι περισσότεροι πέταξαν προς τα εκεί τις φανέλες τους. Γιώργος Φοιρός: «Το χρωστούσαμε στον κόσμο μας. Τους ευχαριστούμε για την παρουσία τους. Αξίζει γι’ αυτό τον κόσμο να δίνει κανείς και την ψυχή του».

Την επομένη εκείνου του παιχνιδιού ο Ύμνος του ΑΡΗ, έπαιζε περίλαμπρα από τα μεγάφωνα του Χαριλάου.

Το αφιέρωμα στα παιχνίδια ΠΑΟΚ-ΑΡΗ δε σταματά φυσικά εδώ. Θ' ακολουθήσει η περίοδος όπου ο ΑΡΗΣ θα περάσει πολλά αγκάθια για να ξαναβρεί το δρόμο προς τη νίκη, στο γήπεδο της Τούμπας. Από το 1998 μέχρι και τις μέρες μας.

Αριστοτέλης Δεληγιάννης

1476084_250298875127735_276830599_n.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Το Ελληνικό ποδόσφαιρο ήδη από την περίοδο 1979-1980, έχει περάσει στην εποχή του επαγγελματισμού. Οι ομάδες μετατρέπονται σε ανώνυμες εταιρίες και πλέον λειτουργούν με κανόνες της αγοράς, της ζήτησης και με το χρήμα. Ο ΑΡΗΣ από το 1980 προσπάθησε μέσω των ανθρώπων που ανέλαβαν το τιμόνι του, να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του συγκεκριμένου «παιχνιδιού». Η ουσία είναι πως τις περισσότερες χρονιές δεν κατάφερε να διακριθεί. Εκτός από μία χρονιά, το 1985-1986 με προπονητή τον Ταίς Λίμπρεχτς τερματίζει 2ος στον πρώτο γύρο λίγους βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια χειμώνα ΑΕΚ. Ανεξήγητα όμως υποχωρεί και κατατάσσεται 7ος. Στα παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα δεν πανηγυρίζει νίκη για αρκετά χρόνια. Το 1990-1991 ο Ντίνος Κούης, το «Μακεδονικό Δόρυ» του ΑΡΗ, κρεμάει οριστικά τα παπούτσια του και ο σύλλογος διανύει την εποχή των «προσκόπων» και των «ξένων». Επίσης εμφανίζεται στο προσκήνιο ξανά ο Γιώργος Φοιρός, αυτή τη φορά σαν τεχνικός της ομάδας. Οδηγεί την ομάδα σε νέες επιτυχίες, «εμφανίζοντας» στον αγωνιστικό χώρο παιδιά του ΑΡΗ και με συνοδοιπόρο τον Ντίνο Κούη «βγάζει» την ομάδα στην Ευρώπη  μετά από 13 χρόνια. Ενώ διεκδικεί το Πρωτάθλημα της σεζόν 1993-1994 το οποίο θα μπορούσε να είχε κατακτηθεί αφού χάθηκε στις «λεπτομέρειες».

1461470_250298845127738_1144579895_n

Στην προτελευταία αγωνιστική αυτού του πρωταθλήματος (1993-1994),  ο ΑΡΗΣ αγωνίζεται στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ και κερδίζει στις 18-4-1994 με σκορ 2-1!!! Τα γκολ είχαν πετύχει οι Μιλόγεβιτς με σουτ και ο Σαπουντζής με ξερό σουτ από κοντινή απόσταση.

1476084_250298875127735_276830599_n

Μετά από αυτή τη συγκλονιστική αγωνιστική περίοδο, ακολουθούν δυσάρεστες στιγμές για το ποδοσφαιρικό τμήμα και το σύλλογο κρατούν τα τμήματα Μπάσκετ και Βόλεϊ με τις  κατακτήσεις τίτλων, όπως το Κύπελλο Ελλάδος και το Πρωτάθλημα αντίστοιχα. Ο ΑΡΗΣ, πέφτει σε βαθύ σκοτάδι, αλλά μετά από ένα χρόνο πένθους, επανέρχεται για να διαταράξει ξανά τα νερά του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Το πολυήμερο αφιέρωμα στα παιχνίδια με το δικέφαλο στην Τούμπα, θα συνεχιστεί με τη μεγαλύτερη νίκη του ΑΡΕΩΣ στο γήπεδο αυτό.

Πηγή: Aris History Channel, youtube

Αριστοτέλης Δεληγιάννης

05-ΦΑΣΗ.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

05 ΦΑΣΗ

Ο χρόνος μετράει αντίστροφα, καθώς σε λιγότερο από μία εβδομάδα θα έχουμε το τοπικό ντέρμπι εναντίον του ΠΑΟΚ.

Δυστυχώς η οικονομική κατάσταση της ομάδας μας, δεν τον καθιστά φαβορί στην συνάντηση αυτή. Το τίμημα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου είναι πως το χρήμα καθορίζει πλέον την δυναμικότητα των ομάδων. Κακές επιλογές στα διοικητικά αξιώματα και κακοδιαχείριση, εσκεμμένα ή και όχι, των πόρων της ομάδας, έχουν «γονατίσει» τον ιστορικό Άρη, κάνοντας τον να λαμβάνει μέρος στο «γαϊτανάκι» του υποβιβασμού, μαζί με πολλές ακόμη ομάδες της πρώτης κατηγορίας.

Τα παιχνίδια στην αντίπαλη έδρα, την Τούμπα, είχαν πάντοτε ένα ιδιαίτερο επίπεδο δυσκολίας. Ωστόσο η ομάδα μας, παρά το ιδιαίτερα εχθρικό περιβάλλον και την μεροληπτική αντιμετώπιση της διαιτησίας, καταφέρνει και παίρνει καλά αποτελέσματα, όπως το 0-1 της χρονιάς 2010-11. Ωστόσο αν κοιτάξουμε την προϊστορία των τελευταίων χρόνων, είναι σίγουρα υπέρ των γηπεδούχων.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Η ομάδα του ΠΑΟΚ για πάνω από μισό αιώνα, ήταν ο κομπάρσος της πόλης, η ομάδα που απλά συμπλήρωνε την βαθμολογία, πίσω από τον Άρη.

Το 1925, κάνει την εμφάνιση της στην Θεσσαλονίκη η ομάδα Ένωση Κωνσταντινουπολιτών. Τα μέλη της είναι αποκλειστικά Κωνσταντινουπολίτες, ωστόσο οι κανόνες είναι για να σπάνε. Παρά την απαγόρευση χρήσης παικτών που δεν κατάγονται από την Πόλη, κρίνεται απαραίτητο να βάλουν στην ενδεκάδα τους πέντε παίκτες που «αυτομολούν» από τον Άρη και δύο από τον Ηρακλή. Την επόμενη χρονιά λαμβάνουν το όνομα ΠΑΟΚ και ανεβαίνουν στην πρώτη τοπική κατηγορία. Παράλληλα στην πόλη υπάρχει και άλλη ομάδα της Κωνσταντινούπολής, η ΑΕΚ, την οποία όμως ο ΠΑΟΚ αποδυναμώνει με συνεχείς προσεταιρισμούς παικτών της, με αποτέλεσμα σύντομα η ΑΕΚ να οδηγηθεί στην διάλυση.

Ο ΠΑΟΚ λοιπόν μένει η μόνη δύναμη από τον χώρο της Κωνσταντινούπολης και έτσι ξεκινάει την πορεία του στα ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα της πόλης μας. Βέβαια για πολλά χρόνια φαίνεται πως ο μοναδικός σκοπός και λόγος ύπαρξης του ΠΑΟΚ είναι να κερδίσει τον Άρη.

Ο Άρης είναι ο λεγόμενος «αριστοκράτης», μια ομάδα που κυριαρχεί σχεδόν από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης της, στην Θεσσαλονίκη. Τα μέλη της ανήκουν ως επί το πλείστον στην μεσαία και υψηλότερη τάξη. Ο ΠΑΟΚ, επωφελούμενος της φτώχειας και της αναμπουμπούλας που επικρατούσε στην πόλη, λόγω της ύπαρξης εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων από την Μικρά Ασία, χρησιμοποιεί την ιδιότητα του ως ομάδας με καταγωγή από την αλύτρωτη Κωνσταντινούπολη και προσεταιρίζεται στις τάξεις των οπαδών του μεγάλες μάζες προσφύγων που βλέπουν στον ΠΑΟΚ την ομάδα της χαμένης πατρίδας τους. Πιθανόν για τον λόγο αυτό και το 1929 αλλάζει το σήμα της ομάδας από το τριφύλλι στον δικέφαλο αετό, σύμβολο του Βυζαντινού κράτους. Οι οπαδοί της αντιτίθενται σε αυτούς των κιτρίνων, ίσως και σαν μία μορφή κάποιας ιδιότυπης ταξικής μάχης.

Τα πρώτα χρόνια είναι πολύ δύσκολα για τον ΠΑΟΚ. Οι ήττες διαδέχονται η μία μετά την άλλη. Οι ήττες αυτές έρχονται με άκρως προσβλητικό τρόπο, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που ο Άρης σκοράρει πέντε, έξι ή και επτά τέρματα. Δυστυχώς οι νέοι «συμπολίτες» είχαν την ατυχία να πέσουν επάνω στον καλύτερο Άρη, την ομάδα που πρωταγωνιστούσε σε Θεσσαλονίκη και Ελλάδα. Το 1928 ο ΠΑΟΚ φέρνει τον Ετιέν, έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή από την Κωνσταντινούπολη. Παρόλα αυτά δεν τα καταφέρει και πάλι. Φέρνει τρεις ισοπαλίες με τον Άρη, ενώ στον τέταρτο και τελευταίο αγώνα που θα έκρινε την πρώτη θέση, χάνει με 4-3 και οι κίτρινοι πανηγυρίζουν ακόμη ένα τοπικό πρωτάθλημα.

Οι δύο ομάδες προσελκύουν χιλιάδες οπαδών, με τους ασπρόμαυρους να είναι πιο επιθετικοί και να δημιουργούν συχνά προβλήματα, αφού ο εκνευρισμός είναι το μοναδικό συναίσθημα που τους διακατέχει. Τα επεισόδια στην κερκίδα αρχίζουν να εμφανίζονται δειλά δειλά. Τα ματς Άρης – ΠΑΟΚ είναι παραστάσεις για έναν ρόλο, με τους παίκτες του δεύτερου να προσπαθούν με δυνατά και συνήθως αντιαθλητικά χτυπήματα να επιβάλλουν τον ρυθμό τους. Η κερκίδα κάνει το δικό της παιχνίδι. Το 1930 ο Άρης χάνει για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό με 1-2. Σε ένα μέρος της κερκίδας στήνεται τρελό πανηγύρι: δεν είναι φυσικά Πειραιώτες, είναι «Κωνσταντινουπολίτες» που εγκαινιάζουν έναν νέο τρόπο σκέψης, «ο αντίπαλος σου είναι φίλος μου»!

 n840541357_975379_5082

Ο ρόλος του κομπάρσου δεν θα φύγει εύκολα από επάνω τους. Θα χρειαστεί να περάσουν πολλά χρόνια, να περάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και αρκετά χρόνια ακόμη, μέχρι η φιλοξενούμενη ομάδα της Κωνσταντινούπολης να κατορθώσει να κερδίσει έναν τίτλο Θεσσαλονίκης και να περάσει στην βαθμολογία τον Άρη. Με την έναρξη της Α’ Εθνικής, παρότι ο Άρης περνάει μερικά από τα δυσκολότερα αγωνιστικά χρόνια του, συνεχίζει να έχει το πάνω χέρι. Παρόλα αυτά, ο ΠΑΟΚ έχει την συμπαράσταση πολύ κόσμου, καθώς το κόλπο με τους πρόσφυγες είχε «πιάσει». Έτσι, και εφόσον ο λαός του εκλέγει βουλευτές, έχει πάντα τα χάδια των εκάστοτε κυβερνήσεων. Παρότι αγωνιστικά είναι ανύπαρκτοι, το κράτος τους κάνει δώρο το γήπεδο της Τούμπας. Από το 1963 μέχρι το 1973 ο Άρης δημιουργεί την τεράστια εκείνη παράδοση που ακόμη και σήμερα κάνει τους παλιότερους φίλους να χαμογελάνε. Η χούντα όμως έχει προτιμήσεις και τα δέκα χρόνια είναι πολλά. Ο Άρης αποδυναμώνεται, καταπολεμείται. Εντεταλμένοι «υπηρέτες» του καθεστώτος, ικανοποιούν τους εντολοδόχους τους. Ο Άρης παραμερίζεται και ένας τίτλος δίνεται στους αιώνιους δεύτερους της πόλης μας. Όλοι είναι χαρούμενοι τώρα. Η μεταπολίτευση και οι θεσμοί της δημοκρατίας έχουν ανάγκη από ψήφους. Έτσι κάπου κάπου ένα κυπελλάκι, ένα πρωτάθλημα, δίδεται σαν δώρο, αρκετό ώστε να συντηρήσει τον «υπέροχο» αυτό λαό ψηφοφόρων. Ο Άρης , έξω από τα κέντρα αποφάσεων και τις διάφορες παράγκες, παλεύει μόνος και χωρίς πόρους. Δεν τα καταφέρνει, παρότι αξίζει, να «οδηγήσει» το επαγγελματικό ποδόσφαιρο της Ελλάδας με την γέννηση του. Τα ντέρμπυ εναντίον του ΠΑΟΚ είναι πλέον σε απόλυτη ισορροπία: Ο καθένας είναι δυνατότερος στην έδρα του. Οι κίτρινοι ακολουθούν την μοίρα τους, πληρώνουν λάθη και υποβιβάζονται. Ωστόσο επιστρέφουν και δίνουν ένα δυσάρεστο μήνυμα στους «συμπολίτες». «Εκεί ψηλά στις τούμπας το χαρέμι…» τραγουδάει με περηφάνια και πάλι ο λαός μας.

 paok-aris_98-99_1-4_5

Τα τελευταία δέκα χρόνια η ισορροπία έχει ανατραπεί. Στην Τούμπα έχουμε δει μπουκάλια ρετσίνας να εκτοξεύονται κατά παικτών μας, παίκτες των αντιπάλων να σπάνε τα πόδια των δικών μας, να χρησιμοποιούνται περίεργοι κανονισμοί και να δίνονται πέναλτι από χέρι στο τείχος, αφηνιασμένους οπαδούς, να χτυπιούνται σχεδόν σαν μαϊμούδες, πετώντας οτιδήποτε μέσα στον αγωνιστικό χώρο, παίκτες των αντιπάλων να κάνουν αντιαθλητικές δηλώσεις και τους φωτεινούς πίνακες του σταδίου της Τούμπας να αναπαράγουν τα εμετικά αυτά λόγια. Αυτά τα βλέπουν όλοι, εκτός από τους διαιτητές και την αθλητική δικαιοσύνη.

Σε αυτή τη ζούγκλα καλούνται τα παιδιά μας να παλέψουν σε λίγες μέρες. Νομίζω πως λίγη μαγκιά δεν βλάπτει. Τους τελευταίους μήνες έχουμε ξεφτιλίσει αρκετούς εξωγηπεδικούς παράγοντες που πολεμάνε την ομάδα. Γιατί να μην ξεφτιλίσουμε ακόμη ένα εμπόδιο, γιατί να μην εξουδετερώσουμε ακόμη έναν αντίπαλο;

 YELLOW POSTER

-ΕΞΩΦΥΛΛΟ.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

Λένε πως ο χρόνος μπορεί και δαμάζει τα πάντα με το πέρασμα του. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που παραμένουν ανεξίτηλα, όσα χρόνια και αν περάσουν. Ο ηλικιωμένος κύριος που διέσχισε τον αγωνιστικό χώρο πριν από το φιλικό με την Ρόμα, στις 26 Ιουλίου 2013 χειροκροτήθηκε παρατεταμένα από το κοινό του Άρη. Η αγάπη και προσήλωση του Ποζάνη Λεωνίδα στην κιτρινόμαυρη ομάδα ξεκινάει από πολύ παλιά, από εποχές σχεδόν μυθικές. Ο Λεωνίδας είχε την τύχη να «μάθει» μπάλα κοντά στα ιερά τέρατα που το 1946 σήκωσαν ψηλά το τελευταίο πρωτάθλημα της ομάδας! Μια εποχή που είναι πολύ μακρινή για τους περισσότερους από εμάς. Η εποχή του ρομαντικού, του ηρωικού ποδοσφαίρου, που πέρασε ανεπιστρεπτί, αλλά άφησε έναν από τους τελευταίους ήρωες της, ένα πολεμιστή που ακόμη και σήμερα, πενήντα πέντε χρόνια από την στιγμή που κρέμασε τα παπούτσια του, προκαλεί δέος και ρίγος με τα κατορθώματα του μέσα στα χωμάτινα γήπεδα της εποχής του.

Τον άνθρωπο αυτό είχα την τιμή και την ευχαρίστηση να τον συναντήσω και να μιλήσω μαζί του πριν λίγες μέρες.

  ΥΡ: Κύριε Λεωνίδα, πόσο χρονών είστε; ΛΠ: Άστα, μην τα ρωτάς, έχω περάσει από καιρό τα ογδόντα. ΥΡ: Από υγεία είστε καλά; Πως αισθάνεστε; ΛΠ: Περδίκι! Ξεχνάω αρκετά τελευταία, αλλά τα παλιά τα θυμάμαι σαν να ήταν σήμερα! ΥΡ: Θυμάστε να μου πείτε πότε και πως βρεθήκατε στην ομάδα του Άρη;

ΛΠ: Ήταν αμέσως μετά την κατοχή. Τότε υπήρχε φτώχεια και πείνα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε εσείς οι νέοι πόσο άσχημα ήταν τα πράγματα. Εγώ ήμουν μικρός και καθόμουν μαζί με φίλους μου και βλέπαμε τους παίκτες του Άρη που έκαναν προπόνηση. Σε κάποια στιγμή κάποιος χτύπησε και βγήκε. Χρειάζονταν έναν αντικαταστάτη. Πήρα το θάρρος, θράσος μάλλον, και προσφέρθηκα. Αρχηγός ήταν ο Κλεάνθης Βικελίδης. Με κοίταξε από πάνω ως κάτω. Ήμουν ψηλός για την ηλικία μου και φυσικά …ξυπόλητος. «Μπορείς να παίξεις;» μου λέει. «Ναι» του απαντάω και μπαίνω. Στην πρώτη φάση, αντίπαλος του Κλεάνθη, πηδάω μαζί του για κεφαλιά. Κερδίζω την κεφαλιά και καθώς κατεβαίνω στο έδαφος, με το γόνατο χτυπάω τον Κλεάνθη στην ραχοκοκαλιά. Πρέπει να τον πόνεσα, αλλά δεν είπε τίποτα γιατί ήταν θηρίο. Στην επόμενη φάση, πάλι με θράσος, χώθηκα και του πήρα την μπάλα. Στην τρίτη προσπάθεια μου, μου τραβάει μια δυνατή αγκωνιά! Πετάχτηκα πολλά μέτρα έξω από το γήπεδο! Έκανα πέντε λεπτά να συνέλθω. Στο τέλος του αγώνα, ο μεγάλος αυτός παίκτης έρχεται και μου λέει: «να έρθεις αύριο με δύο φωτογραφίες να σου κάνουμε δελτίο». Αυτό ήταν, μπήκα στην ομάδα του Άρη.!

ΥΡ: Πότε παίξατε για πρώτη φορά στην πρώτη ομάδα; Και σε τι θέση;

ΛΠ: Πρώτη φορά έπαιξα το 1947, στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης. Αλλά βασικός έγινα από το 1949 και μετά. Έπαιζα στο κέντρο. Ήμουν καλός περισσότερο στην άμυνα, καθώς ήμουν γρήγορος και έκοβα τους αντιπάλους μου. Προς το τέλος της καριέρας μου, από το 1955 και μετά έπαιξα στην άμυνα, πάλι με μεγάλη επιτυχία.

ΠΟΖΑΝΗΣ

YΡ: Οι εφημερίδες εκείνης της εποχής σε χαρακτήριζαν ως «ακατάβλητο». Γιατί;

ΛΠ: Βασικά είχα πολλές δυνάμεις, αλλά κυρίως λόγω του γερού σκαριού μου. Παρότι ήμουν δυναμικός και έμπαινα με πάθος σε όλες τις φάσεις, σπάνια τραυματιζόμουν. Επίσης έτρεχα ασταμάτητα, από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό.

ΥΡ: Πείτε μας κάτι που σας έχει μείνει από εκείνα τα χρόνια. Κάποια ανάμνηση που σας έχει μείνει.

ΛΠ: Εκείνα τα χρόνια δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που ζήσατε και ζείτε εσείς οι νέοι. Ένα θα σου πω: Η διοίκηση μετά από κάθε προπόνηση μας έδινε από ένα σάντουιτς με κασέρι! Αυτό ήταν για τους περισσότερους παίκτες κάτι το εξωπραγματικό. Στους δε αγώνες, μαζί με το σάντουιτς πίναμε και την γκαζόζα, αυτή με την μπίλια μέσα. Δεν θέλαμε κάτι παραπάνω. Παίζαμε για την ομάδα και για την τιμή. Όταν δε, κάποιος παράγοντας ονόματι Γιουβανάκης, πρόσθεσε στο σάντουιτς και σαλάμι, ήμασταν όλοι παραπάνω από ευχαριστημένοι!

Ένα περιστατικό που θυμάμαι, ήταν γύρω στο 1948, όταν αντιμετωπίσαμε σε φιλικό αγώνα μια ομάδα από ένα αγγλικό πολεμικό πλοίο. Τους κερδίσαμε και οι Άγγλοι μας κάνανε δώρο ένα τσουβάλι με παπούτσια, γύρω στα 100 ζευγάρια. Σκεφτείτε την χαρά μας, καθώς τότε, οι περισσότεροι μικρότεροι σε ηλικία ήμασταν ξυπόλητοι. Το μοναδικό ζευγάρι παπουτσιών μας, το φορούσαμε την Κυριακή στην εκκλησία. Μόλις ανοίξαμε λοιπόν το τσουβάλι είδαμε πως τα παπούτσια αυτά ήταν στρατιωτικά άρβυλα! Μετά από λίγες ημέρες προπονήσεων, των περισσοτέρων τα πόδια είχαν μώλωπες και πληγές από τα παπούτσια αυτά! Και πάλι όμως ήταν καλύτερα από το να παίζεις ξυπόλυτος. Αυτή η κατάσταση επικρατούσε σε όλες τις ομάδες της πόλης και όχι μόνο στον Άρη.

ΠΟΖΑΝΗΣ-ΠΑΛΕΡΜΟ

ΥΡ: Έχετε αγωνιστεί δίπλα σε παίκτες θρύλους. Ποιοι σας έμειναν στην μνήμη;

ΛΠ: όταν πρωτοπήγα στην ομάδα έπαιξα δίπλα σε όλη την γενιά των πρωταθλητών του 1946. Φυσικά σύμβολο ήταν ο Βικελίδης, αλλά και ο Μαγράς, ο Αμπραχαμιάν, ο Τσώνας, ο Νικολαϊδης, ο Κολωνιάρης, ο Βελλιάδης. Θυμάμαι ιδιαίτερα το τρέξιμο του Κολωνιάρη….

(Σε αυτό το σημείο ο κυρ Λεωνίδας σηκώνεται από την καρέκλα του και διανύει περίπου είκοσι μέτρα τρέχοντας, κουνώντας τα χέρια σαν να θέλει να απωθήσει κάποιον. Μένω άναυδος από την ταχύτητα και την δύναμη που επιδεικνύει ακόμη και σε αυτή την ηλικία)

(συνεχίζει) …Αργότερα έπαιξα δίπλα σε μεγάλα ονόματα του Άρη, όπως ο Κεμαλίδης, ο Παναγούλιας, ο Καλλιοτζής και άλλους πολλούς με τους οποίους ήμασταν πιο συνεδεμένοι καθώς ήμασταν και συνομήλικοι.

ΥΡ: Μπορείτε να μου πείτε για το παρατσούκλι σας, το «Παλέρμο»; Πως βγήκε;

ΛΠ: Τον Απρίλιο του 1951 με καλέσανε στην Εθνική ομάδα. Αντιμετωπίζαμε στο Παλέρμο της Σικελίας την Ιταλία για το κύπελλο της Ανατολικής Μεσογείου. Πήγα σιδηροδρομικώς μέχρι την Αθήνα και από εκεί ξεκινήσαμε με πλοίο για την Σικελία. Το ταξίδι κράτησε δύο ολόκληρες εβδομάδες. Τελικά χάσαμε με 3-0 και εγώ δεν χρησιμοποιήθηκα ούτε για ένα λεπτό! Το μόνο που μού έμεινε από αυτό το ταξίδι ήταν το παρατσούκλι που μου έβγαλαν οι συμπαίκτες μου, όταν επέστρεψα στην Θεσσαλονίκη.

ΥΡ: Μέχρι πότε παίξατε ποδόσφαιρο; Μετά, παραμείνατε κοντά στην ομάδα;

ΛΠ: Αγωνίστηκα μέχρι το 1958. Μετά ήμουνα πάντοτε στο πλάι της ομάδας, κυρίως ως έφορος για πάρα πολλά χρόνια. Παραιτήθηκα όταν η τότε διοίκηση αποφάσισε να επιβάλει στις να πληρώνουν τα μέλη των ακαδημιών του Άρη. Αυτό το θεώρησα απαράδεκτο.

YP: Φαντάζομαι την στενοχώρια σας για την τωρινή κατάσταση της ομάδας.

ΛΠ: Η κατάσταση είναι εξαιρετικά λυπηρή. Όλοι πρέπει να βοηθήσουν με κάθε τρόπο ώστε να βγούμε από το αδιέξοδο. Το 1951, όλοι οι Αρειανοί, με συντονισμένες ενέργειες, έχτισαν με τα ίδια τους τα χέρια το γήπεδο Χαριλάου. Εγώ ο ίδιος κουβαλούσα τους γκαζοντενεκέδες με το νερό για το τσιμέντο. Δεν λέω πως η κατάσταση είναι η ίδια, αλλά πως όταν θέλουν αυτοί που αγαπάνε τον Άρη μπορούν  να πετύχουν πολλά. Χρειάζεται συσπείρωση και ενότητα.

ΥΡ: Σας ευχαριστώ πολύ, δεν ξέρω αν το να σας ευχηθώ να τα εκατοστίσετε είναι καλό, καθώς σας μένουν λίγα χρόνια για αυτόν τον στόχο! Αυτό που θα σας ευχηθώ να έχετε υγεία…

ΛΠ: Εγώ σας ευχαριστώ και σας συγχαίρω για την καλή δουλειά σας. Το να ασχολείστε με τους παλιούς παίκτες είναι κάτι το όμορφο, που δεν το κάνουν πολλοί. Αυτό που εύχομαι από την μεριά μου, πριν κλείσω τα μάτια μου,  είναι να δω κάποιον τίτλο στο ποδόσφαιρο.

 

Αυτός ήταν ο Λεωνίδας Ποζάνης ή Παλέρμο, μια από τις τελευταίες εστίες αγνού αρειανού πνεύματος. Η ηλικία του τον καθιστά μάρτυρα του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας του συλλόγου, την οποία γνώρισε ως ποδοσφαιριστής, ως έφορος και κυρίως ως φίλαθλος. Η συνάντηση μαζί του ήταν μία πραγματική αποκάλυψη για μένα, το άνοιγμα ενός παραθύρου που μου επέτρεψε να ρίξω ματιές στο ένδοξο παρελθόν του Άρη μας.

ΠΟΖΑΝΗΣ-1 YELLOW POSTER

διάβασε επίσης:

Ηλίας Κεμαλίδης, ένας ακόμη θρύλος του Άρη μιλάει στην aris.re

15-ΚΕΜΑΛΙΔΗΣ-ΓΚΟΛ-colfe

196493_454144411290982_734016885_n.jpg

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

1971-1972

Ο ΑΡΗΣ, με προπονητή τον Γουίλφ Μακ Γκίννες κατακτά με κόπο την 4η θέση στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος, έχοντας ισοφαρίσει ρεκόρ. Συγκεντρώνει 81 βαθμούς(ισοφάριση ρεκόρ συλλόγου), σημειώνει 18 νίκες, 11 ισοπαλίες και 5 ήττες. Βέβαια στις αναμετρήσεις του με τον ΠΑΟΚ διατήρησε το αήττητο αλλά όλα είχαν ξεκινήσει αυτή την περίοδο. Μέσα σε τρεις μόνο μέρες κατάφεραν όλοι μαζί, οι «επαναστάτες» της Βορείου Ελλάδος,  με τους «πολιτισμένους» της πρωτεύουσας να συμμαχήσουν και να στείλουν τον ΑΡΗ στο καναβάτσο. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει ο ΑΡΗΣ και το πρωτάθλημα, αλλά και το Κύπελλο. Δύο αγώνες που χαρακτηρίστηκαν από το «μίσος» και τον «εθελοντισμό».

166003_10201157636774600_809546331_n ghkjh

Στις 4-6-1972 ο ΑΡΗΣ υποδέχεται τον «συμπαθή» του αντίπαλο στο Χαριλάου. Κυρίαρχος του αγώνα από το ξεκίνημα προηγείται στο ημίχρονο με 3-1, με γκολ των Παπαιωάννου, Συρόπουλου και Αλεξιάδη. Κάπου εκεί βρέθηκαν στη μέση οι «σκιές». Ο διαιτητής του παιχνιδιού ονόματι Ζλατάνος «έπιασε δουλειά» και το δεύτερο ημίχρονο ανήκει στους φιλοξενούμενους. 3-3 το τελικό σκορ σ’ ένα ματς που θα έπρεπε να είχε κερδίσει άνετα ο ΑΡΗΣ.

558584_3905413709588_505996610_n 375896_3905413349579_1958360015_n 223902_3905414149599_998254173_n

Μετά από τρεις μέρες ακριβώς όπως αναφέρθηκε πιο πάνω ο ΑΡΗΣ, υποδέχεται ξανά τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο Χαριλάου. Αυτή τη φορά για το Κύπελλο. 7-6-1972! Νομίζω πως αν ειπωθεί μόνο ένα όνομα αρκεί. ΜΙΧΑΣ!!! Η ιστορία αυτού του αγώνα έχει ειπωθεί πολλές φορές από τα χείλια πολλών εκ των πρωταγωνιστών. Φυσικά μόνο από πλευράς ΑΡΗ. Ο αγώνας διεκόπη λόγω σοβαρών επεισοδίων στο 88’. Σύμφωνα με τον Νίκο Χρηστίδη σε παλαιότερη συνέντευξη του σε αφιέρωμα του ΣΚΑΙ για τον ΑΡΗ, όλα ξεκίνησαν από ένα αμυντικό  φάουλ πάνω στον Αλεξιάδη, το οποίο μετετράπη σε επιθετικό και μάλιστα για πολλοστή φορά. Γυρνάει λοιπόν ο Αλέκος και ζητάει το λόγο από το διαιτητή.  Ενώ στο 40’ είχε ήδη αποβάλει το Μπαλάφα, αφήνοντας τον ΑΡΗ με 10 παίκτες. Κι αφού δεν είχε καταλογίσει τουλάχιστον τρία πέναλτι υπέρ των γηπεδούχων. Λοιπόν ο Αλέκος Αλεξιάδης στην απάντηση του διαιτητή για την απόφαση του, αντιδρά με χτύπημα στην κοιλιά. Η συνέχεια ήταν κάτι που μπορεί να παρομοιαστεί με τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου. Οι παίκτες του ΑΡΗ, πλην λίγων εξαιρέσεων, να μάχονται σώμα με σώμα με την Αστυνομία. Ο ΑΡΗΣ συμπερασματικά έπρεπε να χάσει εντός τριών ημερών τα κεκτημένα. Τα κεκτημένα της πόλης και της θέσης του στο ποδόσφαιρο της Ελλάδας. Οι επιπτώσεις βέβαια ήταν τεράστιες. Τιμωρήθηκαν οι Αλεξιάδης και Σπυρίδων για 1 χρόνο, Συρόπουλος για 6 μήνες και οι Μπαλάφας, Σεμερτζής με μικρότερες ποινές. Αλλά το κακό είχε γίνει. Μία ομάδα με ιστορία έχασε τα πάντα μέσα σε λίγες μέρες και μια άλλη με μικρότερη διαδρομή απέκτησε «ζωή».  Ο Γ. Σεπερτζής δημοσιογράφος των  «Αθλητικών Νέων» είχε γράψει τα εξής για αυτές τις μέρες. «Όσοι κι αν τιμωρηθούν, από το φυτώριο του τρισένδοξου συλλόγου, θα ξεπηδήσουν αγωνισταί που θα διαιωνίσουν την παράδοση των μεγάλων αγώνων και των τιμίων τροπαίων. Θα κλείσουν οι πληγές, θα βγουν οι επίδεσμοι και τότε ωχροί και σοκαρισμένοι θα τραπούν σε φυγή οι ποικιλώνυμοι εχθροί του ΑΡΕΩΣ, οι εθελονταί εκδορείς του Μεγάλου ΑΡΕΩΣ». Έτσι χάνεται και η συνέχεια της 10ετούς «παράδοσης» και ο ΠΑΟΚ κατακτά το Κύπελλο εκείνης της χρονιάς.

183451_453099018062188_895074220_n utyuy

Ο ΑΡΗΣ αν και πληγωμένος ανασκουμπώθηκε, ανασυγκροτήθηκε και προχώρησε. Την περίοδο 1973-1974, ήρθε η ώρα της «δικαιοσύνης», αλλά και της «εκδίκησης». Με τον Μπράνκο Στάνκοβιτς στον πάγκο, ο ΑΡΗΣ σπάει το ΠΟΚ και κατακτά την 3η θέση. Αλλά μία ημερομηνία είναι αυτή που επιστρέφει τα χαμόγελα όλων των Αρειανών. 23-12-1973 Γήπεδο Τούμπας. Μετά από τον αποκλεισμό ενός έτους ο Αλέκος Αλεξιάδης επιστρέφει «σπίτι» του. Με εκπληκτική κεφαλιά στο 30’ δίνει τη νίκη με 1-0 στον ΑΡΗ και δείχνει ποιος είναι το «αφεντικό».

παοκ-αρης 0-1 282997_2244823122865_2309310_n

Η στιγμή της ανανέωσης

Τη σεζόν 1975-1976, ο ΑΡΗΣ επιχειρεί την ανανέωση μετά την αποχώρηση βασικών παικτών που άφησαν ιστορία με τα κιτρινόμαυρα. Αποχώρησαν οι Αλεξιάδης, Σπυρίδων, Καπερνέκας, Κασάπης, Γούναρης. Παρουσιάζει έτσι ένα σύνολο με τους νέους, Κούη, Μπαλλή, Ανανιάδη, Βένο, Δράμπη, Ισαακίδη, Παπαφλωράτο. Ένα πολύ καλό αποτέλεσμα αυτής της νέας ομάδας ήταν αυτό στις 22-2-1976 στο Γήπεδο της Τούμπας με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ. Αν και έχαναν με 2-0 κατάφεραν να πάρουν την ισοπαλία ύστερα από τρομερό παιχνίδι. Ήταν η εποχή της «βοήθειας» από τον ΑΡΗ προς τον «γείτονα», αφού η νίκη του επί της διεκδικήτριας του πρωταθλήματος ΑΕΚ, είχε δώσει «αέρα» τριών βαθμών με συνέπεια ο ΠΑΟΚ να πάρει το πρώτο πρωτάθλημα στη «διαδρομή» του. Αργότερα βέβαια μάθαμε από έναν δικό τους παλαίμαχο στην τηλεόραση, πως εκείνο το πρωτάθλημα είχε παιχτεί στο «κέρμα», γιατί «τσακώνονταν» οι ομάδες του κέντρου για το ποιος θα το πάρει τελικά.

Οι επιτυχίες της τεράστιας ομάδας του ΑΡΗ, της χρονικής περιόδου 1977-1981 έχουν παρέλθει και ο σύλλογος περπατά σε νέα μονοπάτια. Τη χρονιά 1982-1983 τον ΑΡΗ αναλαμβάνει ο Αντώνης Γεωργιάδης. Τον φέρνει στην 5η θέση διεκδικώντας μάλιστα και τον τίτλο για τα 2/3 του πρωταθλήματος. Για την 4η αγωνιστική του θεσμού ο ΑΡΗΣ κερδίζει τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα με 2-0! Με τη νίκη αυτή σπάει την κακή παράδοση που τον ήθελε να μη νικά σ’ αυτή την έδρα για 9 χρόνια.

196493_454144411290982_734016885_n

Το 1983-1984 τερματίζει 4ος και θα μπορούσε να είχε κατακτήσει τον τίτλο αν κέρδιζε τους τρεις του ΠΟΚ στο Χαριλάου. Με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα συναντήθηκαν στην 20η αγωνιστική στις 12-2-1984. Ο ΑΡΗΣ νικά με 1-0 με γκολ του Σεμερτζίδη στο 56’. Εκείνη τη μέρα ο ΑΡΗΣ είχε κερδίσει τον ίδιο αντίπαλο στο μπάσκετ με 88-76.

1984-1985

Μία ακόμη χρονιά που η ανανέωση βρίσκεται στα πλάνα του συλλόγου. Οι αλλαγές πολλές και η πορεία του ΑΡΗ κρίνεται ικανοποιητική(7η θέση). Το αφιέρωμα θα συνεχιστεί από αυτή τη σεζόν μέχρι και το χαμένο πρωτάθλημα του 1993-1994. Η ιστορία με τον ΠΑΟΚ συνεχίζεται…

Αριστοτέλης Δεληγιάννης

 

Βαθμολογίες

ΦΟΡΕΣΑΝ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΟΥ ΑΡΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39
  • 40
  • 41
  • 42
  • 43
  • 44
  • 45
  • 46
  • 47
  • 48
  • 49
  • 50
  • 51
  • 52
  • 53
  • 54
  • 55
  • 56
  • 57
  • 58
  • 59
  • 60
  • 61
  • 62
  • 63
  • 64
  • 65
  • 66
  • 67
  • 68
  • 69
  • 70
  • 71
  • 72
  • 73
  • 74
  • 75
  • 76
  • 77
  • 78
  • 79
  • 80
  • 81
  • 82
  • 83
  • 84
  • 85
  • 86
  • 87
  • 88
  • 89
  • 90
  • 91
  • 92
  • 93
  • 94
  • 95
  • 96
  • 97
  • 98
  • 99
  • 100
  • 101
  • 102
  • 103
  • 104
  • 105
  • 106
  • 107
  • 108
  • 109
  • 110
  • 111
  • 112
  • 113
  • 114
  • 115
  • 116
  • 117
  • 118
  • 119
  • 120
  • 121
  • 122
  • 123
  • 124
  • 125
  • 126
  • 127
  • 128
  • 129
  • 130
  • 131
  • 132
  • 133
  • 134
  • 135
  • 136
  • 137
  • 138
  • 139
  • 140
  • 141
  • 142
  • 143
  • 144
  • 145
  • 146
  • 147
  • 148
  • 149
  • 150
  • 151
  • 152
  • 153
  • 154
  • 155
  • 156
  • 157
  • 158
  • 159
  • 160
  • 161
  • 162
  • 163
  • 164
  • 165
  • 166
  • 167
  • 168
  • 169
  • 170
  • 171
  • 172
  • 173
  • 174
  • 175
  • 176
  • 177
  • 178
  • 179
  • 180
  • 181
  • 182
  • 183
  • 184
  • 185
  • 186
  • 187
  • 188
  • 189
  • 190
  • 191
  • 192
  • 193
  • 194
  • 195
  • 196
  • 197
  • 198
  • 199
  • 200
  • 201
  • 202
  • 203
  • 204
  • 205
  • 206
  • 207
  • 208
  • 209
  • 210
  • 211
  • 212
  • 213
  • 214
  • 215
  • 216
  • 217
  • 218
  • 219
  • 220
  • 221
  • 222
  • 223
  • 224
  • 225
  • 226
  • 227
  • 228
  • 229
  • 230
  • 231
  • 232
  • 233
  • 234
  • 235
  • 236
  • 237
  • 238
  • 239
  • 240
  • 241
  • 242
  • 243
  • 244
  • 245
  • 246
  • 247
  • 248
  • 249
  • 250
  • 251
  • 252
  • 253
  • 254
  • 255
  • 256
  • 257
  • 258
  • 259
  • 260
  • 261
  • 262
  • 263
  • 264
  • 265
  • 266
  • 267
  • 268
  • 269
  • 270
  • 271
  • 272
  • 273
  • 274
  • 275
  • 276
  • 277
  • 278
  • 279
  • 280
  • 281
  • 282
  • 283
  • 284
  • 285
  • 286
  • 287
  • 288
  • 289
  • 290
  • 291
  • 292
  • 293
  • 294
  • 295
  • 296
  • 297
  • 298
  • 299
  • 300
  • 301
  • 302
  • 303
  • 304
  • 305
  • 306
  • 307
  • 308
  • 309
  • 310
  • 311
  • 312
  • 313
  • 314
  • 315
  • 316
  • 317
  • 318
  • 319
  • 320
  • 321
  • 322
  • 323
  • 324
  • 325
  • 326
  • 327
  • 328
  • 329
  • 330
  • 331
  • 332
  • 333
  • 334
  • 335
  • 336
  • 337
  • 338
  • 339
  • 340
  • 341
  • 342
  • 343
  • 344
  • 345
  • 346
  • 347
  • 348
  • 349
  • 350
  • 351
  • 352
  • 353
  • 354
  • 355
  • 356
  • 357
  • 358
  • 359
  • 360
  • 361
  • 362
  • 363
  • 364
  • 365
  • 366
  • 367
  • 368
  • 369
  • 370
  • 371
  • 372
  • 373
  • 374
  • 375
  • 376
  • 377
  • 378
  • 379
  • 380
  • 381
  • 382
  • 383
  • 384
  • 385
  • 386
  • 387
  • 388
  • 389
  • 390
  • 391
  • 392
  • 393
  • 394
  • 395
  • 396
  • 397
  • 398
  • 399
  • 400
  • 401
  • 402
  • 403
  • 404
  • 405
  • 406
  • 407
  • 408
  • 409
  • 410
  • 411
  • 412
  • 413
  • 414
  • 415
  • 416
  • 417
  • 418
  • 419
  • 420
  • 421
  • 422
  • 423
  • 424
  • 425
  • 426
  • 427
  • 428
  • 429
  • 430
  • 431
  • 432
  • 433
  • 434
  • 435
  • 436
  • 437
  • 438
  • 439
  • 440
  • 441
  • 442
  • 443
  • 444
  • 445
  • 446
  • 447
  • 448
  • 449
  • 450
  • 451
  • 452
  • 453
  • 454
  • 455
  • 456
  • 457
  • 458
  • 459
  • 460
  • 461
  • 462
  • 463
  • 464
  • 465
  • 466
  • 467
  • 468
  • 469
  • 470
  • 471
  • 472
  • 473
  • 474
  • 475
  • 476
  • 477
  • 478
  • 479
  • 480
  • 481
  • 482
  • 483
  • 484
  • 485
  • 486
  • 487
  • 488
  • 489
  • 490
  • 491
  • 492
  • 493
  • 494
  • 495
  • 496
  • 497
  • 498
  • 499
  • 500
  • 501
  • 502
  • 503
  • 504
  • 505
  • 506
  • 507
  • 508
  • 509
  • 510
  • 511
  • 512
  • 513
  • 514
  • 515
  • 516
  • 517
  • 518
  • 519
  • 520
  • 521
  • 522
  • 523
  • 524
  • 525
  • 526
  • 527
  • 528
  • 529
  • 530
  • 531
  • 532
  • 533
  • 534
  • 535
  • 536
  • 537
  • 538
  • 539
  • 540
  • 541
  • 542
  • 543
  • 544
  • 545
  • 546
  • 547
  • 548
  • 549
  • 550
  • 551
  • 552
  • 553
  • 554
  • 555
  • 556
  • 557
  • 558
  • 559
  • 560
  • 561
  • 562
  • 563
  • 564
  • 565
  • 566
  • 567
  • 568
  • 569
  • 570
  • 571
  • 572
  • 573
  • 574
  • 575
  • 576
  • 577
  • 578
  • 579
  • 580
  • 581
  • 582
  • 583
  • 584
  • 585
  • 586
  • 587
  • 588
  • 589
  • 590
  • 591
  • 592
  • 593
  • 594
  • 595
  • 596
  • 597
  • 598
  • 599
  • 600
  • 601
  • 602
  • 603
  • 604
  • 605
  • 606
  • 607
  • 608
  • 609
  • 610
  • 611
  • 612
  • 613
  • 614
  • 615
  • 616
  • 617
  • 618
  • 619
  • 620
  • 621
  • 622
  • 623
  • 624
  • 625
  • 626
  • 627
  • 628
  • 629
  • 630
  • 631
  • 632
  • 633
  • 634
  • 635
  • 636
  • 637
  • 638
  • 639
  • 640
  • 641
  • 642
  • 643
  • 644
  • 645
  • 646
  • 647
  • 648
  • 649
  • 650
  • 651
  • 652
  • 653
  • 654
  • 655
  • 656
  • 657
  • 658
  • 659
  • 660
  • 661
  • 662
  • 663
  • 664
  • 665
  • 666
  • 667
  • 668
  • 669
  • 670
  • 671
  • 672
  • 673
  • 674
  • 675
  • 676
  • 677
  • 678
  • 679
  • 680
  • 681
  • 682
  • 683
  • 684
  • 685
  • 686
  • 687
  • 688
  • 689
  • 690
  • 691
  • 692
  • 693
  • 694
  • 695
  • 696
  • 697
  • 698
  • 699
  • 700
  • 701
  • 702
  • 703
  • 704
  • 705
  • 706
  • 707
  • 708
  • 709
  • 710
  • 711
  • 712
  • 713
  • 714
  • 715
  • 716
  • 717
  • 718
  • 719
  • 720
  • 721
  • 722
  • 723
  • 724
  • 725
  • 726
  • 727
  • 728
  • 729
  • 730
  • 731
  • 732
  • 733
  • 734
  • 735
  • 736
  • 737
  • 738
  • 739
  • 740
  • 741
  • 742
  • 743
  • 744
  • 745
  • 746
  • 747
  • 748
  • 749
  • 750
  • 751
  • 752
  • 753
  • 754
  • 755
  • 756
  • 757
  • 758
  • 759
  • 760
  • 761
  • 762
  • 763
  • 764
  • 765
  • 766
  • 767
  • 768
  • 769
  • 770
  • 771
  • 772
  • 773
  • 774
  • 775
  • 776
  • 777
  • 778
  • 779
  • 780
  • 781
  • 782
  • 783
  • 784
  • 785
  • 786
  • 787
  • 788
  • 789
  • 790
  • 791
  • 792
  • 793
  • 794
  • 795
  • 796
  • 797
  • 798
  • 799
  • 800
  • 801
  • 802
  • 803
  • 804
  • 805
  • 806
  • 807
  • 808
  • 809
  • 810
  • 811
  • 812
  • 813
  • 814
  • 815
  • 816
  • 817
  • 818
  • 819
  • 820
  • 821
  • 822
  • 823
  • 824
  • 825
  • 826
  • 827
  • 828
  • 829
  • 830
  • 831
  • 832
  • 833
  • 834
  • 835
  • 836
  • 837
  • 838
  • 839
  • 840
  • 841
  • 842
  • 843
  • 844
  • 845
  • 846
  • 847
  • 848
  • 849
  • 850
  • 851
  • 852
  • 853
  • 854
  • 855
  • 856
  • 857
  • 858
  • 859
  • 860
  • 861
  • 862
  • 863
  • 864
  • 865
  • 866
  • 867
  • 868
  • 869
  • 870
  • 871
  • 872
  • 873
  • 874
  • 875
  • 876
  • 877
  • 878
  • 879
  • 880
  • 881
  • 882
  • 883
  • 884
  • 885
  • 886
  • 887
  • 888
  • 889
  • 890
  • 891
  • 892
  • 893
  • 894
  • 895
  • 896
  • 897
  • 898
  • 899
  • 900
  • 901
  • 902
  • 903
  • 904
  • 905
  • 906
  • 907
  • 908
  • 909
  • 910
  • 911
  • 912

Αποτελέσματα